We will see what time will tell – co to znaczy?

„We will see what time will tell” nie jest poprawnym angielskim zdaniem. Najbliższy naturalny odpowiednik to „Time will tell”, czyli „czas pokaże”, albo „We’ll see” – „zobaczymy”. Skąd wzięła się ta osobliwa konstrukcja i dlaczego kojarzy się z Wojciechem Pawłowskim? Sprawdź, jak używać tych zwrotów bez błędu.

Co znaczy „We will see what time will tell”?

Dosłowne tłumaczenie brzmi: „zobaczymy, co powie czas”. Problem polega na tym, że angielski nie łączy tych słów w taki sposób. Zdanie jest zrozumiałe tylko częściowo, lecz dla rodzimego użytkownika języka brzmi jak mieszanka dwóch osobnych wyrażeń.

Najpewniej autor chciał powiedzieć „Time will tell”. Ten zwrot oznacza, że dopiero przyszłość pokaże, jak potoczy się dana sytuacja. Można go zastosować, gdy nie znamy odpowiedzi albo nie chcemy jej przesądzać – na przykład przy pytaniu o plany, wynik meczu czy powodzenie nowego przedsięwzięcia.

„Time will tell” znaczy „czas pokaże”. „We’ll see” oznacza „zobaczymy”. Formy „We will see what time will tell” nie stosuje się w naturalnej angielszczyźnie.

„Time will tell”

To stały idiom. Podmiotem jest „time”, czyli czas, a czasownik „tell” występuje w znaczeniu „pokazać” lub „ujawnić”. Nie chodzi o dosłowne mówienie przez czas.

Przykłady:

• Time will tell if this club is right for him.
• Time will tell whether the plan will work.
• Only time will tell what happens next.
• Time will tell if they can win the league.

„We’ll see”

„We’ll see” jest skrótem od „we will see”. W rozmowie może oznaczać zarówno „zobaczymy”, jak i ostrożne „może”. Często występuje samodzielnie jako odpowiedź na pytanie.

– Are you going to join the team?
– We’ll see.

Jeśli po zwrocie pojawia się dalsza część zdania, zwykle używa się „if” albo „whether”: „We’ll see if it works” oznacza „zobaczymy, czy to zadziała”.

Dlaczego zwrot kojarzy się z Wojciechem Pawłowskim?

Fraza stała się popularna po wywiadzie, którego 19-letni Wojciech Pawłowski udzielił dla włoskiej stacji Udinese Channel. Dziennikarka zapytała go: „So what do you expect from Udinese?”. Bramkarz odpowiedział: „We will say what time will tell”.

Wypowiedź miała zapewne przekazać sens polskiego „czas pokaże” lub „zobaczymy, jak będzie”. Pawłowski połączył jednak „We’ll see” z „Time will tell”, tworząc zdanie, które szybko zaczęło żyć własnym życiem w polskim internecie. Błędna konstrukcja stała się memem i przykładem językowej wpadki podczas rozmowy przed kamerą.

Sam wywiad zawierał więcej nietypowych sformułowań. Piłkarz mówił między innymi o „very, very long” bramkarzu, choć chciał prawdopodobnie określić go jako wysokiego. Pojawiło się też „okazejszyn”, czyli fonetyczna próba wymówienia angielskiego „occasion”. Takie kalki językowe powstają, gdy rozmówca buduje wypowiedź na szybko i korzysta z podobieństw między językami.

Od Lechii Gdańsk do Udinese

W tamtym okresie Pawłowski był kojarzony z dobrymi występami w bramce Lechii Gdańsk. Jego sportowa pewność siebie kontrastowała z trudnościami w anglojęzycznym wywiadzie. To właśnie zestawienie talentu bramkarskiego, bezpośredniego charakteru i nieporadnej wypowiedzi sprawiło, że nagranie przyciągnęło tak dużą uwagę.

Wpadka językowa nie zmienia sensu całej historii. Pawłowski chciał powiedzieć, że nie zna jeszcze odpowiedzi na pytanie o przyszłość w nowym klubie. Po angielsku powinien użyć krótkiej, naturalnej formy: „Time will tell” albo „We’ll see”.

Jak powiedzieć „czas pokaże” po angielsku?

Wybór zwrotu zależy od sytuacji. Gdy mówisz o przyszłości jako czynniku, który ujawni wynik, wybierz „Time will tell”. Jeśli odpowiadasz rozmówcy i zostawiasz sprawę otwartą, lepiej zabrzmi „We’ll see”.

Możesz też użyć kilku innych konstrukcji:

• We’ll find out – dowiemy się.
• We’ll have to wait and see – trzeba będzie poczekać i zobaczyć.
• Let’s see what happens – zobaczmy, co się wydarzy.
• No one knows what the future holds – nikt nie wie, co przyniesie przyszłość.

Zdanie „What the future brings” również jest poprawne, ale ma inną budowę. Przykład „We’ll see what the future brings” można przełożyć jako „zobaczymy, co przyniesie przyszłość”. W tym przypadku „see” i „what the future brings” tworzą prawidłową całość, a nie językową hybrydę.

Jeśli chcesz przetłumaczyć polskie „czas pokaże”, powiedz „Time will tell”. Jeśli polskie „zobaczymy” jest odpowiedzią na pytanie, użyj „We’ll see”.

„Will see” czy „we’ll see” – jaka jest różnica?

„Will see” nie funkcjonuje zwykle samodzielnie. Potrzebuje podmiotu, na przykład „I will see”, „he will see” albo „they will see”. Oznacza wtedy przyszłą czynność: „zobaczę”, „on zobaczy”, „oni zobaczą”.

„We’ll see” ma podmiot „we” i jest skróconą formą „we will see”. W codziennej rozmowie skrót brzmi swobodniej oraz naturalniej. Można powiedzieć: „We’ll see what happens”, czyli „zobaczymy, co się wydarzy”.

Warto uważać również na wymowę. „We’ll” brzmi jak jedna krótka sylaba, natomiast „will” wymawia się pełniej. W piśmie apostrof w „we’ll” zastępuje litery „wi” z wyrazu „will”.

Dlatego zdanie Pawłowskiego można poprawić na dwa sposoby: „Time will tell” albo „We’ll see what happens”. Pierwsza wersja jest idiomem, druga – zwykłą, naturalną odpowiedzią rozmówcy.